FIELD REPORT · WINSTON

Mijn zoon en ik reden naar Essen om Winston op te halen. We waren benieuwd naar de eerste ontmoeting en hoe hij thuis met onze hond en de kinderen zou omgaan. Nu is hij mijn buddy. Toen stonden we eerst bij de transportbus om hem te leren kennen.

01 / HET OPHALEN

Voor het eerst Winston.

Winston kwam uit een opvang in Hongarije. Hercules Bullyrettung had zijn adoptie geregeld. We kenden de organisatie al van onze Franse bulldog en hadden goede ervaringen met hen. Nu stonden mijn zoon en ik in Essen op onze tweede hond te wachten.

Toen Winston uit de bus kwam, deden we hem naast de open deur zijn brede tuig om. De helpers controleerden of het goed zat, terwijl we hem aaiden. Eindelijk was hij er.

Ik hurkte voor hem en aaide zijn hoofd en schouders. Die bruin-witte kerel stond nu echt voor me. Voor we verdergingen, wilde ik hem even de tijd geven.

Daarna liepen we samen over de parkeerplaats naar de auto. Winston liep aan de lijn naast me en zat even later in de auto. Thuis wachtten de kinderen en onze hond. Ik was benieuwd naar hun eerste ontmoeting.

02 / THUIS

Nu ben je bij ons.

Thuis tilde ik Winston voorzichtig uit de Jeep. Zodra hij op het grind stond, kwamen de kinderen naar hem toe. Ze knielden naast hem en aaiden zijn rug en hoofd.

Als ik aan die dag denk, zie ik Winston nog tussen de kinderen naast de Jeep staan. Ze gingen heel vanzelfsprekend naar hem toe.

Na ongeveer een week was hij al goed gewend. Met onze hond kon hij het prima vinden en zodra de kinderen uit school kwamen, was hij ontzettend blij.

Het begin ging niet helemaal vanzelf. In de eerste week had hij wat kleine spijsverteringsproblemen. Maar zijn ondeugende kant kwam al snel naar boven. Met Winston kwam er weer leven in huis.

Winston ligt thuis met zijn kop op zijn voorpoten
Winston thuis na zijn eerste week.
Winston zit tussen grijze kussens op de bank
Winston thuis — zijn plekje op de bank heeft hij gevonden.

03 / WAT ERUIT GROEIDE

Mijn maatje.

Winston is vernoemd naar Winston Churchill. Persoonlijkheid heeft hij in ieder geval genoeg. Wat voor mij het meest telt, is onze band in het dagelijks leven.

Winston met tuig op een bospad vol herfstbladeren
Met Winston wandelen in het bos.
Winston loopt op het strand door de ondiepe branding
Met de poten in het water — Winston aan zee.

Ik ga graag met hem naar buiten. De uren op de bank zijn net zo fijn, als we naast elkaar liggen en verder niets hoeven.

Florian en Winston liggen dicht bij elkaar op de bank
Even knuffelen op de bank.

Als ik terugdenk aan het ophalen, kenden mijn zoon en ik Winston nog nauwelijks. Inmiddels hoort hij helemaal bij ons. Ik zou hem niet meer willen missen.

Bekijk onze eerste gezamenlijke momenten op film ↗

Meer met Winston: ons reisverslag uit Normandië →

EINDE VAN HET VERHAALMeer artikelen ↗