← Alle stories
FIELD REPORT · WINSTON
Toen mijn zoon en ik naar Essen reden om Winston op te halen, wisten we nog niet hoe nauw deze hond met ons leven verbonden zou raken. Eerst kwam de kennismaking: de ontmoeting bij het dierentransport, de rit naar huis en de vraag hoe hij bij ons zou wennen. Inmiddels denk ik met veel plezier aan die eerste uren terug, want de Engelse bulldog die toen bij ons kwam, is allang mijn maatje geworden.
01 / HET OPHALEN
Voor het eerst Winston.
Winston kwam uit de dierenopvang in Hongarije en werd via Hercules Bullyrettung herplaatst. We kenden de organisatie al, omdat ook onze Franse bulldog via hen bij ons was gekomen en we daar goede ervaringen mee hadden. Deze keer wachtten mijn zoon en ik in Essen op Winston, die ons gezinsleven met twee honden compleet zou maken.
Toen hij uit de transportwagen werd gehaald, konden we eindelijk kennismaken. Naast de open deur deden we zijn brede tuig om en stelden het af. Terwijl de helpers de pasvorm controleerden, bukten we om hem te aaien. Tussen al die praktische handelingen was dat het moment waarop wachten veranderde in een echte ontmoeting.
Ik hurkte voor hem en aaide zijn kop en schouders. Zo dicht bij hem zijn was anders dan onderweg in de auto over zijn komst praten. Nu stond die compacte bruin-witte kerel echt voor me. We hadden elkaar net gevonden en ik wilde de tijd voor hem nemen voordat we verdergingen.
Daarna liepen we samen over de parkeerplaats naar de auto. Winston liep aan de lijn naast me en even later zat hij bij ons in de wagen. Het ophalen was gelukt, maar het spannendere deel kwam nog: thuis wachtten onze teef en de kinderen. Ik was benieuwd hoe Winston hen zou ontmoeten en in ons gezin zou wennen.
02 / THUIS
Nu ben je bij ons.
Thuis opende ik de Jeep en tilde Winston voorzichtig naar buiten. Zijn poten stonden nauwelijks op het lichte grind of de kinderen waren al bij hem. Eén knielde naast hem en streek over zijn rug, terwijl de anderen zijn kop aaiden. Winston draaide zich naar hen toe en stond binnen enkele ogenblikken midden in een kleine begroetingskring.
Die scène is me bijgebleven omdat ze zoveel over ons begin vertelt. De kinderen gingen vanzelf naar zijn hoogte, zochten zijn nabijheid en leerden hem op hun eigen manier kennen. Hoe het samenleven zou worden, moest natuurlijk nog blijken. Maar als ik aan die dag denk, zie ik vooral Winston tussen de kinderen naast de Jeep.
Toen ik ongeveer een week later buiten op pad was en een eerste update gaf, was hij al goed gewend. Hij kon het uitstekend vinden met onze teef en was vooral dol op de kinderen. Zodra ze uit school kwamen, was hij ontzettend blij. Hun begroeting was inmiddels een vertrouwd onderdeel van zijn nieuwe dagelijks leven.
Natuurlijk verliep niet alles vanaf de eerste dag soepel. In de eerste week waren er ook kleine spijsverteringsproblemen. Tegelijk liet Winston steeds meer van zijn eigen karakter zien. Hij had ondeugende trekjes en bracht nieuw leven in huis. Met elke gezamenlijke dag leerden we hem beter kennen en vonden we onze weg als gezin met twee honden.
03 / WAT ERUIT GROEIDE
Mijn maatje.
Winston is vernoemd naar Winston Churchill en aan persoonlijkheid ontbreekt het hem zeker niet. Wat hem voor mij zo bijzonder maakt, hangt echter niet samen met zijn naam of één gebeurtenis. Het is de band die in de loop van de tijd tussen ons is gegroeid en inmiddels vanzelfsprekend bij mijn leven hoort.
Ik geniet van samen buiten zijn, net zo goed als van de rustige momenten thuis. Als we naast elkaar op de bank liggen, is er geen bijzondere aanleiding nodig om de dag goed te laten voelen. Juist in zulke alledaagse momenten merk ik hoeveel deze hond voor me betekent. Hij is erbij tijdens onze avonturen, maar ook als er gewoon even niets op het programma staat.
Als ik nu de beelden van het ophalen bekijk, valt me op hoe weinig we toen nog van elkaar wisten. Mijn zoon en ik waren naar Essen gereden om Winston thuis te brengen. Hoe hecht we zouden worden, kon ik toen alleen maar vermoeden. Inmiddels is uit dat gezamenlijke begin een band gegroeid die ik niet meer wil missen.
Winston is mijn maatje geworden. Zonder hem kan ik niet meer.